سه شنبه 09 03 1396

آخرین بروز رسانی : سه شنبه, 09 خرداد 1396

feed-image خبر خوان
02.jpg

دکتر کردی‌داریان

 دکتر رقیه کردی‌داریان در سال 1325 روستای داریان از توابع شهرستان شبستر استان آذربایجان شرقی متولد شد.

خانواده وی زمانی که او شش سال داشت به شهرستان دورود مهاجرت کردند و وی به دلیل آشنا نبودن به زبان فارسی، دو سال اول ابتدایی خود را در منزل و توسط برادرش همراه با آموزش زبان فارسی طی نمود و از سال سوم ابتدایی وارد دبستان شد.

زمانی که سال دوم دبیرستان را طی می‌نمود خانواده وی به تهران نقل مکان کردند و در سال 1343 با کسب رتبه ممتاز دیپلم طبیعی را دریافت نمود و در تابستان همان سال با شرکت در کنکور، در رشته پزشکی دانشگاه تهران قبول و به تحصیل در علم پزشکی پرداخت.

دکتر کردی‌داریان در سال 1350 مدرک پزشکی خود را از دانشگاه تهران با کسب رتبه اول (در مدت هفت سال تحصیل خود در دانشگاه) دریافت نمود. وی بلافاصله در مهرماه همان سال بعد از شرکت در امتحان ورودی، به تحصیل در رشته تخصصی کودکان در مرکز طبی کودکان تهران(بیمارستان دکتر قریب و دکتر اهری) مشغول شد و با کسب رتبه ممتاز در تخصص بیماری‌های کودکان، فارغ‌التحصیل گردید.

بعد از اتمام دوره تخصصی، به مدت دو سال به عنوان سپاهی بهداشت در رشته کودکان به طبابت پرداخت که در انتهای این دوره به دلیل انتقال کار شوهر خود که وی نیز پزشک بود به شهرستان شهرضا نقل مکان کرد و در سازمان هلال احمر شرضا استخدام گردید. این پزشک مستعد و پرتلاش که در آن زمان اولین و تنها متخصص کودکان آن شهرستان بود، مسئولیت بخش اطفال بیمارستان شهرضا را نیز به عهده گرفت.

ایشان در سال 1357 به شهر اصفهان منتقل شد و در مرکز آموزشی درمانی شهید چمران فعلی در بخش سوختگی اطفال به ایفای نقش خطیر خود که همانا طبابت و یاری به کودکان بود پرداخت.

این استاد فرهیخته در سال 1366 به دلیل ادغام دانشگاه و بهداری، برای کار در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به عنوان هیأت علمی دعوت به کار گردید و ایشان هم که ذاتاً عاشق آموزش و تعلم بود، وظیفه آموزش به دانشجویان را پذیرفته و در بخش اطفال مرکز آموزشی درمانی امین مشغول به آموزش دانشجویان شد.

ایشان در طول دوران خدمت خود با شرکت در کنگره‌ها و سمینارهای متعدد در دانشگاه‌های مختلف کشور به عنوان سخنران شرکت داشته و همچنین بیش از 8 مقاله علمی پژوهشی در مجلات علمی داخل و خارج کشور به چاپ رسانده است.

این پزشک و استاد متعهد بعد از سال‌ها فعالیت در حوزه دانشگاه، در سال 1385 از دانشگاه علوم‌پزشکی بازنشسته گردید، ولی هنوز هم دست از تلاش و خدمت به مردم برنداشته و در حال حاضر در مطب شخصی و چند کلینیک تخصصی اطفال مشغول به ارائه خدمت به مردم می‌باشد.

دکتر کردی‌داریان در یک گفتگوی صمیمانه با خبرنگار روابط عمومی دانشگاه، توجه و علاقه وافر به شغل پزشکی را مهمترین نقطه عطف در زندگی خود تلقی نمود و گفت: آموزش دقیق و صحیح دانشجویان در دوران کار دانشگاهی و همچنین دقت در تشخیص و درمان کودکان بیمار، برای من بسیار با ارزش و به عنوان نقاط عطف زندگی‌ام قلمداد می‌شود.

ایشان دانشجویان را به داشتن علاقه و پشتکار فراوان در جهت کسب اطلاعات علمی مفید و به روز ترغیب نمود و گفت: یک دانشجوی واقعی و نمونه بایستی علاوه بر داشتن وجهه ظاهری مناسب و قابل قبول، از همان ابتدا طرز صحیح برخورد با بیماران را سرلوحه کار خود قرار دهد و با تلاش و پشتکار فراوان در راستای ارتقای علمی خود بکوشد و بتواند برای بیماران مفید واقع شود، همچنین با توجه به پیشرفت علم و تکنولوژی در دهه‌های اخیر، دانشجویان امروزی باید خود را با نکات علمی روزمره اکتشافی مواجهه نموده و با علاقه آنها را پیگیری نمایند.

دکتر کردی‌داریان در گفته‌های خود رعایت اخلاق پزشکی را بسیار با ارزش عنوان نمود و گفت: یک استاد زمانی می‌تواند به عنوان یک استاد نمونه شناخته شود که صرفنظر از کوشش کمّی و کیفی در امر آموزش، نهایت حسن نیّت را همراه با رعایت اخلاق پزشکی در امور روزمره خود به کار گیرد و به دانشجویان خود نیز انتقال دهد.

دکتر کردی‌داریان از شادروان دکتر قریب بنیانگذار طب نوین کودکان در ایران به نیکی یاد کرد و گفت: استاد مرحوم دکتر محمد قریب سرمشق واقعی من در زندگی‌ام  به خصوص زندگی پزشکی‌ام بود که هم از نظر اخلاق پزشکی و هم صفات و اخلاق اجتماعی درس‌های فراوانی را از این استاد فقید آموختم.

ایشان در پاسخ به سؤالی مبنی بر زیباترین و زشت‌ترین موضوع از دید ایشان، گفت: از نظر من زیباترین موضوع برای هر پزشک، لبخند حاصل از بیماران و زشت‌ترین موضوع، احساس کوتاهی و عدم توجه نسبت به تشخیص و درمان بیماران می‌باشد.

وی یکی از رموز موفقیت خود در زندگی را علاقه و پشتکار فراوان در امر آموزش علم عنوان کرد و گفت: از افراد دخیل در موفقیت من یکی مرحوم برادرم بود که بسیار در زندگی و حرفه‌ام به من کمک کرد و دیگری همسرم بوده است که همه جا مرا یاری و حمایت می‌نماید.

این استاد فرهیخته مهم‌ترین حادثه زندگی خود را اینگونه تشریح کرد: مهمترین حادثه در زندگی‌ام که باعث شد برنامه آتی زندگی‌ام پی‌ریزی گردد زمانی بود که به دلیل نبودن امکانات ادامه تحصیلات دبیرستانی در شهرستان محل سکونتم مجبور به خانه‌نشینی شدم که در همان زمان با اصرار شدید و صحبت حضوری آموزگارم با والدینم که معتقد بود من از استعداد خاصی در امر تحصیل برخوردارم و آینده خوبی را از نظر تحصیل برای من پیش‌بینی می‌کرد، خانواده‌ام به ناچار مجبور شدند محل کار و زندگی‌شان را به تهران منتقل کنند و من توانستم تحصیل خود را در تهران ادامه دهم.

دکتر کردی‌داریان در مورد علاقه خود به مطالعه گفت: من به کتب تاریخی، فلسفی و عرفان علاقه خاصی دارم و آخرین کتابی را که در دست مطالعه دارم کتاب "عشق، رمز حیات" نوشته همکار گرامی‌ام آقای دکتر محمود بهشتی استاد بازنشسته گروه کودکان اصفهان می‌باشد.

وی در مورد شیرین‌ترین خاطرات خود گفت: در یکی از بعدازظهرهای کاری مطبم، دختر خانم جوانی وارد اتاقم شد و با لبخند سلام کرده و نشست و وقتی نامش را ذکر کرد به یاد آوردم که او در زمان کودکی یکی از بیماران من بود. او گفت: "در سن 7 سالگی به مدت 2 سال تقریباً هرماه یکبار تب‌های خیلی شدید همراه با دل درد به سراغم می‌آمد و بررسی‌های سرپایی زیادی نیز بررویم انجام شد، حتی دو بار هم نزدیک بود عمل جراحی بررویم انجام گیرد ولی بالاخره با تشخیص شما و با دادن چند قرص خاص در زمان تب، تمام ناراحتی‌هایم برطرف شد. هنوز هم که گاهی تب‌ها به سراغم می‌آید با معرفی همان قرص بیماری‌ام برطرف می‌شود." توضیح اینکه بیماری او، یک بیماری نادر به نام تب مدیترانه‌ای(F.M.F) بود.

دکتر کردی‌داریان در مورد خانواده‌اش گفت: همسر من پزشک و هماتولوژیست می‌باشد. فرزند ارشدم نیز به عنوان پزشک و متخصص رادیولوژی مشغول به فعالیت می‌باشد. همچنین فرزند کوچکم در رشته مهندسی معماری در دانشگاه تهران تحصیل نموده است.

این استاد فرهیخته در پایان سخنان خود از مدیر و معاون روابط عمومی و به خصوص دست‌اندرکاران دفتر خبرنامه روابط عمومی دانشگاه تشکر نمود.

 

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد