جمعه 06 12 1395

آخرین بروز رسانی : جمعه, 06 اسفند 1395

feed-image خبر خوان
fatemieh.jpg

دکتر اکبر بهداد

دکتر اکبر بهداد متولد سال 1323 شهر اصفهان می‌باشد. وی در سال 1343 از دبیرستان سعدی اصفهان در رشته ریاضی فارغ‌التحصیل گردید و در همان سال در رشته پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان پذیرفته شد.

 

از همان ابتدا رشته پزشکی برای وی جلوه‌ای خاص داشت و در دنیای تازه‌ای خود را احساس می‌کرد. دوران دانشجویی در بیمارستان خورشید، در آزمایشگاه و در قسمت الکتروکاردیوگرافی کار می‌کرد که هم برای وی آموزش داشت و هم جبران هزینه تحصیلی وی را می‌نمود.

علاقه به ورزش و به خصوص فوتبال در چند سال اول دانشگاه دکتر را بر آن داشت که به عنوان دروازه‌بان تیم فوتبال در سه سال پیاپی در میدان‌های ورزشی حضور یابد.

در سال 1350 در امتحان EC FMG قبول شد و در همان سال با درجه ممتاز از دانشگاه فارغ‌التحصیل گردید. وی دوران سربازی را در سپاه بهداشت چهارمحال و بختیاری در منطقه منج گذراند.

دکتر بهداد در سال 1352 ازدواج کرد. همان سال به مدت یکسال در شهرستان خوانسار به طور شبانه‌روزی کار نمود و در آن سال چون بیمارستان خوانسار پرستار و ماما نداشت، مسئولیت زایمان و در مواقع اضطراری کورتاژ با وی بود.

بعدازظهرها بعد از درمانگاه برای خانم‌هایی که 9 کلاس درس خوانده بودند و به عنوان کمک بهیار استخدام شده بودند کلاس درس مامایی گذاشت و کار عملی نیز در زایشگاه برقرار نمود و این آموزش باعث شد که برای شهرستان چند ماما تربیت شود.

در سال 1353 در مصاحبه‌ای که در دانشگاه شیراز داشت به عنوان رزیدنت جراحی پذیرفته شد و عازم شیراز گردید.

دوران پر تلاش رزیدنتی در حضور اساتید داخلی و خارجی برای دکتر بهداد بسیار پربار بود.

دوران چهارساله جراحی واقعاً جراحی عمومی بود به طوری که جراحی اعصاب، جراحی کودکان، ارولوژی، اورتوپدی را فرا گرفت و هنگامی که رزیدنت ارشد بود، بیماران در رشته‌های ذکر شده را پوشش درمانی می‌داد. همزمان با انقلاب اسلامی درسال 1357 در امتحان بورد جراحی قبول شد و پس از آن مدت یک سال در اورژانس بیمارستان سپاهان اصفهان مشغول به کار گردید.

در سال 1359 بنا به دعوت اهالی خوانسار به آن شهرستان رفت و به مدت چهارسال به عنوان مدیر شبکه و رییس بیمارستان، هلال احمر، بهزیستی به طور شبانه‌روزی کار کرد، به طوریکه سالی 1500 عمل جراحی مختلف را انجام می‌داد. برنامه‌های آموزشی نیز برای پزشکان عمومی شهرستان برقرار نمود که با استقبال خوب مواجه شد.

دکتر بهداد همچنین 13 پروژه عمرانی را سرپرستی کرد و همزمان با جنگ تحمیلی به عنوان تیم اضطراری، سه بار با همکاران اتاق عمل به جبهه رفت.

وی در سال 1362 به عنوان استادیار، کار خود را در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان آغاز کرد. دکتر بهداد در این خصوص می‌گفت: «خدمت در دانشگاه جزو آرزوهای دیرینه من بود؛ محیط صمیمی و فعال در کنار نیروهای جوان و شرکت در کنفرانس و مجامع علمی باعث می‌شود همیشه انسان با شور و حال تلاش کند.»

در سال 1363 برای یک دوره شش ماهه سوختگی و جراحی ترمیمی در دانشگاه تهران مشغول به کار شد. این دوره آموزشی در درمان جراحی مصدومین جنگ برای دکتر بسیار باارزش بود.

در سال 1371 برای یک دوره فرصت شش ماهه عازم آمریکا شد و در دانشگاه هموستون، زیر نظر پروفسور Moody کار نمود. در آن دوران علاوه بر فراگیری جراحی در برنامه آموزشی رزیدنتی دانشگاه نقش فعال داشت.

وی در سال 1374 به مرتبه دانشیاری ارتقاء یافت و در سال 1378 به عنوان استاد نمونه انتخاب گردیدو در سال 1382 نیز به مرتبه استادی دست یافت.

دکتر بهداد از مقالات علمی خود می‌گوید:«تاکنون 30 مقاله علمی در زمینه‌های مختلف پزشکی به زبان فارسی و انگلیسی به چاپ رسانده‌ام و بیش از 60 پایان‌نامه عمومی و تخصص جراحی را راهنمایی کرده ام و تألیف من عبارتند از:

- یک هزار سال از کتاب‌های رفرنس جراحی،

- دیوان نور

- کتاب شعر دیوان طبیب

- دیوان کوثر

- شیوه ارایه مقالات در مجامع داخلی و بین‌المللی

وی سوابق اجرایی خود را اینگونه بیان می‌کند:

- چندین پروژه تحقیقاتی داشتم که خوشبختانه نتایج آن به صورت مقاله منتشر شده است.

- شرکت در مجامع بین‌المللی از جمله در سال 1385 اسلوونی و در سال 1386 تورینو ایتالیا

- عضو شورای پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

- عضو شورای پژوهشی دانشکده پزشکی

- معاونت تخصصی دانشکده پزشکی

- عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی

- عضو امتحان پره انترنی برای سال‌های متمادی

- عضو امتحان دستیاری برای سال‌های متمادی

- عضو امتحان پره بورد جراحی برای سال‌های متمادی

- عضو هیأت بورد جراحی عمومی

- رییس بخش جراحی یک بیمارستان‌ الزهرا(س)

دکتر بهداد رمز موفقیت خود را «ایمان به خدا، علاقه و پشتکار مداوم» می‌داند و ادامه میدهد:«عقیده‌ام این است اگر هر کاری انسان انجام می‌دهد خدا را در نظر گیرد، آن کار خوب انجام می‌گیرد و اجر اخروی دارد و مورد رضای خدا خواهد بود. نشاط و صداقت و علاقه در هر کار رمز موفقیت انسان است. به حق، آموزش درهای رحمت را به روی انسان می‌گشاید تا هر روز روش و راهی تازه پیدا کند و کلامش مؤثرتر اثر یابد.»

دکتر بهداد اساتید را به پژوهش و تحقیق توصیه می‌کند و می‌گوید:«علاقه به پژوهش باید از نشانه‌های استاد دانشگاه باشد تا دچار روز مرگی نشود. سطح دانش دانشجویان پزشکی بالا است و انتظار دارند مطالبی بیش از آنچه خوانده اند بیاموزند.

در اندیشه باشد در این روزگار

                          جهان بحر او گشته آموزگار

نیاساید از کار و کوشش دمی

                           که آسوده باشد بنی آدمی

که این شیوه و رزم پیکار اوست

                           چنین نام زیبا سزاوار اوست

ز کوشش گشاید بر عالم دری

                           کز آن درگشاید در دیگری

حرفه پزشکی که با تعهد و تخصص قرین باشد مورد رضایت الهی است افتخار می کنم که خداوند توفیق داد طبیب باشم و از اول می خواهم توفیقات را زیاد فرماید.

اینکه گفته می شود علاقه دانشجویان پزشکی کاسته شده مورد تائید اینجانب نیست. اگر احساس می‌شود روحیه علمی در گذشته نه چندان دور در دانشجویان بیش از دانشجویان فعلی بوده است به این دلیل است که گسترش علم و تنوع تخصص ها باعث شده در زمان کوتاه دستیابی به این علوم پزشکی مشکل به نظر رسد. اگر با دانشجویان دوست باشیم می بینیم روحیه‌های شاد و فعال دارند و عشق به پزشکی در آن جلوه می‌کند. در دوره کوتاه مدت بخش های تخصصی، نمی توانیم آنچه که باید به دانشجو یاد بدهیم را آموزش دهیم. وظیفه ما هدایت صحیح دانشجو در راه کسب علم است.

اگر گفته می شود که سرکه هفت ساله بسیار خوب است علت این است که هفت سال در خمره مانده است، دانشجوی پزشکی باید تلاش کند بیش از بیش در بالین بیمار باشد و در حاشیه مطالعه نماید. کسی با درس خواندن خلبان نمی شود با درس خواندن نقاش و هنرمند نمی شود بلکه با در کنار استاد بودن استاد می شود.

وی به دانشجویان نیز توصیه می‌کند که کم بخوابند، کم بخورند و زیاد بخوانند و خود را برای دوران سخت طبابت و دوران سخت تخصصی آماده کنند که گفته‌اند «نکرده کار نبر به کار»

او همچنین توصیه می‌کند که در گرفتن شرح حال و معاینه بالینی، بیش از پیش سرمایه‌گذاری کنند که این آغاز حرکت به سوی ارتباط با بیمار و درمان اوست.

کلیدی که تشخیص و درمان ز اوست

گشاید در بسته بر روی دوست

همان قصه و شرح بیماری است

که بحر نجات از گرفتاری است

 

وی ادامه می‌دهد:«راندهای بالینی باید از صبح خیلی زود شروع شود و دانشجویان با شور و حال و جوانی در آن شرکت فعال داشته باشند که گفته‌اند «همه پزشکی بر بالین است. بیاد دارم که در دوره‌ای که در آمریکا بودم راند بالینی حدود یک ساعت و ربع قبل از طلوع آفتاب شروع می شد و دانشجویان قبل از این ساعت بیماران خود را دیده بودند و برای دیگران progress note خود را ارایه می‌دادند. بعد از ظهر در کلاس درس بودند و ساعت 4 بعد از ظهر دو مرتبه بخش راند عصرگاهی داشتند. در کنفرانس‌ها بیمار معرفی می کردند و آخرین مقاله های چاپ شده در زمینه بیمار را ارائه می‌دادند. اگر از دانشجویان ما خواسته شودکمتر از آنها نخواهند بود. دانشجویان باید سه نوع مطالعه داشته باشند: درس‌های کلاس روزانه، مطالعه در رابطه با بیماران و مطالعه آزاد در زمینه پزشکی.»

وی ویژگی های استاد نمونه را اینگونه بیان می‌کند: «استاد دانشگاه بودن افتخار نیست، مسئولیت است. هر استاد علاوه بر خودسازی و up to date نمودن اطلاعات، باید الگوی دانشجویان باشد، لذا باید با بیان تجربیات علمی و اجتماعی خود، در رشد و تعالی دانشجو سهیم باشد. احترام به استاد دانشگاه، حفظ حرمت مقام اوست ولی خود او باید بداند که خدمت‌گزار دیگران است. حضرت رسول(ص) می‌فرماید: ارزش هر شخص به اندازه نافع بودن او برای دیگران است.»

نکته دیگر اینکه، آنجه یاد می‌گیرند به دیگران آموزش دهند که گفته شده است زکات‌العلم نشره، آموزش دادن به دیگران باعث بالا رفتن قدرت استنباط فکری و ملکه شدن آن علم برای خود خواهد شد.

هرچه خواندم عاقبت از یاد رفت             چون بهاران آمد و از یاد رفت»

دکتر بهداد به زبان انگلیسی تسلط دارد و به مسئولین دانشگاه توصیه می‌کند که تا حد امکان در آموزش زبان و تدریس کتاب‌های انگلیسی تلاش بیشتری شود. وی از همه اساتیدی که در آموزش علم پزشکی او را یاری کرده‌اند سپاسگزاری می‌کند و می‌گوید: هر کدام از آنها به نحوی در هدایت و راهنمایی من رنج و مشقت کشیدند. اساتید عالیقدری همچون مرحوم استاد دکتر ابوتراب نفیسی، مرحوم استاد دکتر امینی رومن که آن ها را بسیار دوست دارم و به آنها عشق می‌ورزم.

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد