یکشنبه 02 07 1396

آخرین بروز رسانی : یکشنبه, 02 مهر 1396

feed-image خبر خوان
1 5.jpg

مرحوم دکتر سید بهروز موسوی

استاد پیشکسوت مرحوم دکتر سید بهروز موسوی

همراه با سرنوشت از بیرجند تا اصفهان:

 مرحوم دکتر سید بهروز موسوی، در فروردین‌ماه سال 1329 در نهبندان شهرستان بیرجند، خراسان جنوبي، متولد شد.

 

او که در شش سالگی مادرش را از دست داده بود در سایه پرمهر وجود پدری پرورش یافت. پدرعلاقه و توجه فراوانی به تحصيل او نشان می‌داد. وی همواره در دوران ابتدايي جزء شاگردان ممتاز بود.

دکتر موسوی، در بیان خاطراتش، دوران كودكي خود را دوراني پراز خاطرات خوب و شيرين ذکر می کرد که توانست دوستان زيادي پيدا كند. پس از اتمام تحصیلات ابتدایی، دیپلم طبیعی را از دبیرستان شوکتیه شهرستان بیرجند دریافت نمود.

ایشان پس از اخذ ديپلم متوسطه با اداره ريشه كني مالاريای شهرستان بيرجند همكاري داشت. وی پس از قبولی در رشته دندانپزشکی دانشگاه مشهد و اخذ دکترای دندانپزشکی عمومی، در سال 1355 به استخدام سازمان منطقه بهداری شهرستان زاهدان درآمد.

او در دوره تخصصي دانشگاه روزهاي جمعه همراه با ساير گروه‌ها جهت خدمت‌رساني و ارائه خدمات دندانپزشكي به نقاط محروم مي رفت. ایشان یکی از خاطرات خوش خود را تولد اولین فرزندش ذکر کرد که در روز تولد او، در منطقه مرزي ايران و افغانستان مشغول خدمت بود و پس از24 ساعت، از طريق پيك ژاندارمري از تولد فرزند خود باخبر شد.

دکتر سيد بهروز موسوي در كنار تحصيل، در دوران دانشجويی به تدريس در دبيرستان، حضور در دوره‌های عمران ملي و همکاری با بهداری برای واكسیناسيون نیز می پرداخت و اوقات فراغت را در یک درمانگاه خصوصي به معالجه بيماران دندانی مشغول می شد

بعد از مدتی تقدیرات الهی سبب شد تا در جریان یک اتفاق جالب، این دندانپزشک جوان که زاده استان خراسان بود و به تازگی و به دلیل استخدام در سازمان بهداری زاهدان، در این شهر رحل اقامت افکنده بود، باروبنه از این استان نیز جمع کرده و در مهاجرتی دیگر راهی دیار نصف جهان گردد، شهری که به محل سکونت دائمی او تبدیل گردید.

ماجرا از این قرار بود که دکتر موسوی در سال 1356 در یکی از روزها وقتی به یک مغازه سبزی فروشی رفته بود بر حسب تصادف، فراخوان دانشکده تازه تأسیس دندانپزشکی دانشگاه اصفهان را در مورد جذب مربی آموزشی بر تکه روزنامه‌ای در مغازه مشاهده کرد. مشاهده این آگهی همان و کوچ دائمی از استان شرقی کشور به استان مرکزی کشور همان. وی به اصفهان آمد و با مراجعه به دانشکده دندانپزشکی تقاضای خود را مبنی بر تدریس مطرح کرد. با پذیرفته شدن تقاضای ایشان، از شهریورماه همان سال به عنوان مربی در دانشکده مشغول به کار شد و بدین ترتیب، او زندگی جدید خود را که با سال‌های شکل‌گیری انقلاب اسلامی مقارن شده بود به دور از خانواده و با خوف و رجاء و چشم به راه افقی جدید آغاز کرد.

در سال 1357 با قبولی در آزمون و مصاحبه رشته تخصصی اندودانتیکس راهی دانشگاه تهران شد و در سال 1360 پس از فارغ‌التحصیلی جهت انجام تعهدات خود به دانشگاه اصفهان بازگشت. دانشکده دندانپزشکی از سال 1357 به دلیل کمبود کادر هیأت علمی، در وضعیت انحلال قرار گرفته بود و به همین دلیل دکتر موسوی و بعضی دیگر از اعضاء هیأت علمی در مراکز دندانپزشکی شماره 1 و 2 بیمارستان امین به امر درمان مشغول شدند.

وی به همراه سرپرست دانشکده و رییس وقت دانشگاه، با پیگیری‌های مداوم، بر آن شدند که فعالیت‌های آموزشی را در دانشکده از سرگیرند و این مهم در سال 1361 محقق گردید و دکتر موسوی در سمت معاون مالی اداری و آموزشی دانشکده شروع به کار کرد و در پایان همان سال اولین و دومین دوره دانشجویان دندانپزشکی از این دانشکده فارغ‌التحصیل شدند.

دکتر سید بهروز موسوی در سال‌های 1362 تا 1364 و همچنین 1368 تا 1376 به عنوان رییس دانشکده دندانپزشکی به فعالیت‌های صادقانه خود ادامه داد. وی در سال 1374 از مرتبه استادیاری به دانشیاری و در سال 1383 به رتبه استادی ارتقاء یافت. این عضو هیأت علمی در دوران فعالیت خود بیش از 20 مقاله علمی تألیف نمود که در مجلات داخلی و خارجی به چاپ رسید. همچنین پروژه‌های تحقیقاتی و مقالات چاپ شده فراوانی را در کنگره های مختلف ارایه نمود که از مهم ترین آنها می‌توان به پروژه تحقیقاتی سلول‌های بنیادی اشاره کرد.

دکتر موسوی در طول سال‌ها خدمت صادقانه خود در مجامع علمی گوناگونی فعالیت داشت که از مهم‌ترین آن‌ها می‌توان به عضویت در شوراهای مختلف وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی اصفهان، عضویت در بورد تخصصی دندانپزشکی، صاحب امتیازی و مدیر مسئولی و عضویت در هیأت تحریریه مجله                           DRJ)Dental Research Journal)، عضویت در شورای نویسندگان مجله پژوهش در علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، عضویت در فرهنگستان علوم پزشکی ایران، استادی بخش اندودانتیکس (معالجه ریشه دندان) دانشکده، عضویت در هیأت مؤسسین و رییس مرکز تحقیقات علوم دندانپزشکی پروفسور ترابی‌نژاد، عضویت در هیأت مؤسسین و اولین رییس انجمن اندودنتیست‌های ایران، بازرس انجمن دندانپزشکان ایران و عضویت در انجمن اسلامی دندانپزشکی ایران اشاره نمود.

ویژگی‌های دوران دانشجویی و خصوصیات دانشجو از نگاه دکتر سید بهروز موسوی:

«دوران دانشجویی قسمتی از زندگی و شاید مهمترین رکن آن است، انسان در این دوران برای یک عمر آموزش می‌بیند. دانشجویان همواره کنجکاو و خواهان نظریه‌های جدید و پیشرفته هستند و معمولاً علمی را دوست دارند که در آن شکوفایی داشته باشند.» او دانشجو را فردی پر تلاش، جستجوگر و صادق می‌دانست.

خاطره‌ای از دوران دانشجویی از زبان دکتر موسوی:

«در سال 1358 به دنبال دستور حضرت امام خمینی«ره» مبنی بر تشکیل بسیج، به همراه اکیپ جهاد سازندگی به یکی از روستاهای ورامین رفتم تا به درمان بیماران محروم آن منطقه بپردازم، با توجه به کمبود امکانات و محرومیت شدید در آن منطقه، بیشتر موارد درمان، منتهی به کشیدن و خارج نمودن دندان اهالی شده بود. در این روستا به هنگام مراجعه بیماران، من معمولاً برای پیشرفت در کار و سرعت بخشیدن به آن، پس از معاینات اولیه، تزریق آمپول بی حسی را برای چندین نفر انجام داده و از آنها می‌خواستم تا کامل شدن بی‌حسی بر روی نیمکتی که به این منظور تعبیه شده بود به نوبت منتظر بمانند، در یکی از روزها دندان یکی از مراجعان را با مهارت تمام و سرعت زیاد خارج کردم، ولی ناگهان فریاد غیر معمول او باعث تعجب همگان شد، من هم از همه‌جا بی‌خبر علت را جویا شدم که فهمیدم آن بنده خدا به حساب خودش زرنگی کرده و بدون نوبت و بدون سؤال از دیگر بیماران، روی نیمکتی نشسته است که افراد پس از تزریق آمپول بی‌حسی می‌نشستند!.

زیباترین و زشت‌ترین صفت اخلاقی از نگاه دکترموسوی:

از منظر دکتر موسوی زیباترین صفت اخلاقی، راستگویی و زشت‌ترین صفت، دروغگویی، وعده‌خلافی و تهمت است.

 

این عضو هیات علمی دانشگاه سرانجام در آغازین روز تیرماه سال 1390، در اثر ضایعه خونریزی مغزی به رحمت خدا پیوست.پیکر ایشان  ظهر روز پنجشنبه دوم تیرماه 1390 ، از محل مرکز تحقیقات پروفسور ترابی‌نژاد تا دانشکده دندانپزشکی تشییع شد و سپس جهت خاکسپاری به شهر مشهد انتقال یافت.


زندگی خانوادگی دکتر موسوی:

 دکتر بهروز موسوی دارای سه فرزند پسر بود که فرزند اول وی، علی، متولد 1359 فارغ‌التحصیل در رشته مكانيك، فرزند دوم، امير، متولد 1363 و دندانپزشك و فرزند سوم، ايمان، متولد 1373 می‌باشد. همسر ایشان نیز کارشناس ارشد فيزيك است.

مسؤولیت های اجرایی دکتر موسوی در یک نگاه:
- سرپرست امور دانشجويي دانشكده دندان پزشكي اصفهان در سال 1357
- معاون امور مالي و اداري آموزش دانشكده دندانپزشكي اصفهان از سال 1361-1362
- رئيس دانشكده دندان پزشكي اصفهان از سال 1362-1364
- مدير گروه اندودانتيكس دانشكده دندانپزشكي اصفهان از سال 1364-1367
- رئيس دانشكده دندانپزشكي اصفهان از سال 1367-1376
- سرپرست تخصصي اندودونتيكس دانشكده دندانپزشكي اصفهان از سال 1367-1379
- رئيس مركز تحقيقات علوم دندانپزشكي اصفهان 1379 تا زمان درگذشت
- عضو فرهنگستان علوم دندان پزشكي ايران
- سرپرست كميته سلول هاي بنيادي و استخراج سلولاي بنيادي از پالپ دندان هاي شيري
- عضو هيأت مميزه تخصصي دانشگاه علوم پزشكي اصفهان

مراکزي که ایشان در بنیانگذاری آن نقش داشت:
- بازگشايي دانشکده دندان پزشکی اصفهان بعد از تعطيلی
- راه اندازي بخش هاي تخصصي ارتدنسي، ترمیمی، انددنتيكس
- تأسيس مركز تحقيقات علوم دندان پزشكي اصفهان (پروفسور ترابي نژاد)
- راه اندازي اولين كلينيك تحقيقاتي ايران و خاورميانه و دومين بار در دنيا
- انتشار اولين مجله دندانپزشكي به زبان انگليسي در ايران

جوائز و نشان ها:
- جايزه اولين مقاله برتر نهمين كنگره بين المللي اندودنتيست هاي ايران در سال 1386

-  دندانپزشك نمونه سال 1375 در كشور

- استاد نمونه در سال 1372-1373 در اصفهان

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد