دوشنبه 02 05 1396

آخرین بروز رسانی : دوشنبه, 02 مرداد 1396

feed-image خبر خوان
2146117094-talab-ir.jpg

دکتر بهجت السادات مؤیدی

دکتر بهجت السادات مؤیدی

دکتر مؤیدی با وجود اینکه نزدیک به یک دهه است به درجه‌ی بازنشستگی نایل گردیده، اما با ایمان واقعی به خداوند متعال، همچنان با علاقه و پشتکار فراوان به تلاش و خدمت صادقانه در مسیر علم و آگاهی مشغول است.

 

شکر و سپاس حضرت خالقی را جل جلاله که آدمی را به شرف نطق و کمال و توان فراگیری دانش به دیگر مخلوقات امتیاز بخشید و درود به تمام پویندگان راه علم و حقیقت به این امید که بتوانم ارتباطی دوستانه، خالصانه، مفید و مؤثر با همکاران عزیز برقرار نمایم، به این امید که کیفیت خدمت‌رسانی و وضعیت ایمنی، بهداشت و سلامت جامعه ارتقای محسوس پیدا کند، به این امید که نسل جوان و عزیز دانشجو با امید و دلگرمی بیشتر به تعلیم و تعلم، تحقیق و تحقق و تدبیر و تدبر بیاندیشد و مزرعه ی کشت میهن خود را با زلال استعدادهای نهفته و گرانقدر خودآبیاری نماید، به این امید که پیران دیر و مسؤولین محترم مربوطه و استادان محترم، قدر این عزیزان را بیشتر و بیشتر بدانند و زمینه‌ی شکوفا شدن این استعدادهای نهفته را فراهم سازند و تا حد امکان از فرار مغزها پیشگیری به عمل آید و بالاخره بامید آنکه همه ی ما و کلیه ی عزیزان و مروجین علم و عمل و معرفت و خدمتگزاران به جامعه ی بشریت در هر دو علم با پاکان و نیکان بخصوص اولیاء الهی علیهم‌السلام محشـور فکری، دلی و عملی شویم. هرنفسی که فرو می‌رود، ممدحیات است و چون برآید مفرح ذات، پس در هرنفسی دو نعمت موجود و بر هر نعمت شکری واجب. حال نفس علم که هیچگاه پایانی ندارد چون در اعماق وجود وارد می شود، ممد حیات فکر و اندیشه و دل است و چون به کارایی رسد مفرح ذات می‌باشد، و این چنین مؤید حق، پیامبر صفی رب، صلوات‌ا...علیه توصیه فرموده‌اند که:«ز گهواره تا گور دانش بجوی» و من برجانم این نوید آمده است تا بر شما بیداردلان عرضه کنم: حیات فکر، حیات انسانیت، حیات رشد و ترقی و حیات علم چگونه حیاتی است؟ جزآنست که دائماً انسان فراگیرد و همواره با فکری باز، دلی پاک و بدور از هر نوع تکبر، حسادت و غرور و حرص آن را اجرا کند و کارسازی آن را با عشق و صفا و صمیمیت دراختیار انسان‌ها قرار دهد.

بنده ........ مؤیدی متولد خرداد ماه 1322 شهر اصفهان هستم. تحصیلات ابتدائی، متوسطه و دانشگاهی را تا قبل از ازدواج در تهران گذراندم. در سال 1340 دیپلم رشته طبیعی را از دبیرستان هدف شماره‌ی 2 دختران دریافت نمودم. پدرم سید علی جان مؤیدی فرزند مرحوم حاج میرزا سید مصطفی حکیم معروف به مؤید الاطبا، از طبیبان حاذق و مؤمن شهر اصفهان بود، مادرم نیز خانم فاطمه بیرجندی‌پور از شاگردان حاج خانم کاتوزیان مفسر و مبلغ قرآن کریم بودند پس از برگشت مجدد به اصفهان مادرم نیز به عنوان معلم قرآن جلسات تدریس درمنزل برگزار می‌کردند. لازم به ذکر است که پدر الگوی توکل به خدا و مادر نیز الگویی از صبر و ایمان و خیرخواهی برایم بودند. یکی از  خاطرات نیک اخلاقی پدرم این بود که هر روز برای بیدارشدن فرزندان خود این دو بیت شعر را بلند می خواندند و هنوز آهنگ صدای پدرم در گوشم هست که می فرمودند :

خدایا چنان کن سرانجام کار                                      توخشنود باشی و ما رستگار

تو نیکی می کن و  در دجله انداز                              که ایزد در بیــــابانت دهد باز

 

  فـــارغ التحصیـــل دکترای داروسازی از دانشـــگاه تهران درسال 1346، دارای دیپلم عــالی مدرسۀ بانک خون

( school of Blood Bank) S.B.B از مدیکال کالج ویرجینیا درسال 1355و فوق لیسانس کلینیکال پاتولوژی(M.S.C ) ازمدیکال کالج ویرجینیا درسال1356و دارای گواهی بورد تخصص کلینیکال پاتولوژی از وزارت علوم درسال 1364 هستم. در سال 1347 همکاری خود را با دانشگاه اصفهان آغاز نموده و درگروه پاتوبیولوژی دانشکده‌ی پزشکی به عنوان دستیار مشغول به کارشدم. دو سال بعد بعنوان مسؤول و سرپرست آزمایشگاه بیمارستان امین مأمور به خدمت در آن مرکزشده و پس ازگذراندن چهارسال دورۀ دستیاری به عنوان مربی گروه، حکم دریافت نمودم و به استخدام رسمی دانشگاه اصفهان درآمدم. دو سال بعد برای ادامه‌ی تحصیل و گذراندن مدارج بالاتر علمی از طرف دانشگاه و وزارت علوم، به مدت چهار سال عازم کشور آمریکا شدم که درسال اول ورود به امریکا در سال 1354 حکم استادیاری برایم در ایران صادر شد. در سال1370 به مرتبه ی دانشیاری و درسال 1377 به مرتبه ی استادی ارتقاء پیدا نمودم و در سال 1380 به لطف خداوند به درجه ی بازنشستگی نائل شدم.

درسال 1374 به عنوان استاد نمونه‌ی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و در سال 1378 به عنوان محقق برتر موفق به دریافت لوح تقدیر شدم. درسال 1382 از طرف سازمان نظام پزشکی کشور به عنوان پزشک نمونه‌‌ی ایران در رشته‌ی ایمونولوژی و ایمونوهماتولوژی انتخاب شدم. درسال 1380 در روز تقدیر از استادان دانشگاه علوم پزشکی اصفهان به عنوان اولین زن استاد دانشگاه علوم پزشکی اصفهـــان لوح تقـــدیر دریافت نمودم. در سال 1387 از طرف انجمن علوم آزمایشگاهیان استان اصفهان به عنوان پزشک نمونـــه و در سال 1388 به عنوان یکی از پیشکسوت‌های سالمند هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی لوح تقدیر دریافت نمودم.

- لطفاً درخصوص سوابق اجرائی، تعداد تألیفات، کارهای تحقیقاتی و مقالات علمی خود توضیحاتی ارایه فرمائید.

مسؤولیت هائی که در دوران خدمت به عهده داشتم عبارت بودند از:

- رییس آزمایشگاه بانک خون مرکز آموزشی درمانی امین و مـــشاورعلمی سازمان انتقال خون اصفهان

- عضو کمیته‌ی ارتقاء و کمیته‌ی تخصصی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان 

- عضوهیات ممیزه‌ی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان             

- عضو شورای ارزشیابی مدارک تحصیلی فارغ التحصیلان خارج از کشور وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی

- عضو هیات ممتحنه‌ی بورد ایمونولوژی کمیته‌‌ی علوم پزشکی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی                                                          

- عضو هیات ممتحنه ی بورد خون‌شناسی و انتقال خون کمیته‌ی علوم پزشکی وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی 

- دبیر هیات ممتحنة بورد خون شناسی و انتقال خون کمیته‌‌ی علوم پزشکی

- معاون پژوهشی دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

- مدیر گروه ایمونولوژی دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

- عضو هیأت مدیره، نایب رییس و سرپرست کمیته‌ی دانشجویی و دبیرخبرنامه‌ی انجمن ایمونولوژی آلرژی ایران

- عضوهیات تحریریه مجله‌ی علمی ایمونولوژی و آلرژی ایران I.j.I  (Iranian Jurnal of Imm)

- پس از بازنشستگی تاکنون عضو هیأت مدیره و مسؤول دفتر فرهیختگان دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان

- استاد راهنمای بیش از30 پایان نامه در دوره‌های مختلف دکترای پزشکی، داروسازی، علوم آزمایشگاهی و یا تخصص‌های مختلف پزشکی فوق لیسانس و دکترای ایمونولوژی

- مجری بیش از 15 طرح تحقیقاتی که حاصل این تحقیقات درمجلات داخلی و خارجی به زبان فارسی و انگلیسی به چاپ رسیده و یا درحال تحقیق می‌باشد.

- دبیرکنگره‌ی بازآموزی و سمینار انتقال خون در اصفهان درسال 1368و تهیه‌ی کتاب خلاصه مقالات سمینار.

از جمله دیگر فعالیت‌های اجرایی و علمی که در دوران خدمت در دانشگاه علوم پزشکی اصفهان خداوند توفیق انجام آن را بعنوان یک روش نوین و یا راه‌اندازی نصیبم فرمود شامل:                                               

* روش نوین تعویض خون در نوزادان که حاصل یک طرح تحقیقاتی چندساله با همکاری استادان محترم آقای دکتر ایرج حق شناس، دکتر مهدی باجغلی از استادان گروه اطفال و نوزادان بود.

* پایه گذاری راه‌اندازی و آموزش و استفاده از روش‌های نوین آزمایشگاهی و هماتولوژی و انعقاد خون و انتقال خون در مرکز پزشکی امین و مرکز انتقال خون استان اصفهان و شعبه‌های وابسته به آن

* جدا سازی رشته ی ایمونولوژی از گروه باکتری شناسی و احداث گروه ایمونولوژی در دانشکده ی پزشکی

* تلاش برای راه اندازی دوره‌ی فوق لیسانس ایمونولوژی (کارشناسی ارشد) و پایه گذاری آن درگروه که در حال حاضر به لطف خداوند اکثر فارغ التحصیلان یا در رشته ی دکترا به تحصیل ادامه می‌دهند و یا به عنوان هیات علمی در دانشگاه‌های سراسر کشور و یا مراکز تحقیقاتی به خدمت مشغول می‌باشند.

* تلاش برای راه اندازی دوره‌ی دکترای ایمونولوژی (Ph.D) درگروه که تاکنون چند دوره دانشجو پذیرفته است.

در مورد تعداد تألیفات و مقالات علمی نیز می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:

- کتاب انتقال خون کاربرد بالینی و روش‌های آزمایشگاهی که درسال 1368 به عنوان تألیف به چاپ رسیده است.

- کتاب ایمونولوژی (کتاب رفرانس جامع علوم پایه پزشکی) که به اتفاق همکاران ایمونولوژیست سراسر کشور چندین دوره چاپ و تجدید چاپ شد.

- قسمت هماتولوژی کتاب فیزیولوژی خون که زیر نظر همکار محترم آقای دکتر مهدی نعمت‌بخش استاد گروه فیزیولوژی تهیه، تدوین و تألیف شد.

- کتاب ایمونولوژی سالمندان قسمت استرس اکسیداتیو و پیری زودرس که زیر نظرهمکار محترم آقای دکتر احمد مسعود، استاد ایمونولوژی دانشگاه علوم پزشکی تهران تهیه، تدوین و تألیف گردید.

- کتاب خلاصه مقالات سمینار انتقال خون

- بالاخره تعداد زیادی مقالات علمی که حاصل پژوهش و تحقیقات دوران خدمت و یا بعد از بازنشستگی می‌باشد و در مجلات داخلی و یا خارج از کشور به چاپ رسیده است.

این تحقیقات و مقالات در زمینه‌های مختلف ایمونولوژی و ایمونوهماتولوژی، انعقاد خون، هماتولوژی و بالاخره استرس اکسیداتیو و آنتی اکسیدانها می‌باشد و از زمانی که حوزه معاونت پژوهشی دانشگاه از اعضای هیات علمی درخواست نمود لاین تحقیقاتی خود را مشخص نمایند و به دلیل اینکه در بین موضوعات مختلف پژوهشی خود به بررسی سیستم ایمنی در بیماران تالاسمی علاقمند بودم شروع تحقیقات خود یعنی موضوع پایان نامه ی داروسازی را در ارتباط با بیماران تالاسمی قرار دادم و بدین ترتیب نتایج بدست آمده علاوه بر روشن نمودن بسیاری از مجهولات، تاحدودی باعث کمک به درمان بیماری این عزیزان نموده است، تا جایی که فعلاً به یاری خداوند به این نتیجه رسیده‌ایم اضافه بار آهن در افراد تالاسمی باعث یک عامل استرس اکسیداتیو و پیری زودرس و تخریب بافت‌ها در این افراد می گردد که با استفاده از آنتی اکسیدان‌ها از این عمل تخریب کننده می‌توان جلوگیری نمود و در مراحل بعدی تحقیق به یاری خداوند پی بردیم که آنتی اکسیدان‌ها علاوه‌بر فواید متعدد، هم می‌توانند در تقویت سیستم ایمنی این عزیـزان نقش بسیار مهمی ایفا نمایند و هم رادیکال‌های آزادی را که در اثر اضافه بار آهن ایجاد می‌شود خنثی نماید و به علاوه آنتی‌اکسیدان‌های قوی می‌توانند قدرت چنگک کردن و دفع آهن را نیز داشته باشند که این مساله موضوع تحقیقات اخیر تیم ما می‌باشد.                                                                                                                             

                                                         

- عناوین مجامع علمی را که سابقه‌ی فعالیت در آنها دارید ذکر نمایید:

توفیق عضویت در انجمن‌های مختلف زیر تاکنون نصیبم شده است.

- انجمن علمی انتقال خون آمریکا (aabb) American Association of BloodBank

- انجمن انتقال خون ایران

- انجمن ایمونولوژی و الرژی ایران (عضو هیات مدیره، نایب رییس انجمن و مسؤول کمیته‌ی دانشجویی انجمن و سردبیر خبرنامه‌ی انجمن و عضو کمیته‌ی هیات علمی مجله‌ی علمی انجمن Iranian Journal of Immunolog  (I.J.I) (به مدت ده سال)

- انجمن علوم آزمایشگاهی اصفهان

- انجمن علوم آزمایشگاهی ایران

- انجمن بین‌المللی کمیته‌ی مرگ سلولی یا آپوپتوزیسcell Death commete

- عضو کمیته‌ی علمی هیات تحریریه‌ی مجلات علمی متعدد سراسر کشور

از بین تمامی این فعالیت‌ها خاطراتی را که از دوران خدمتگزاری در هیات مدیره ی انجمن ایمونولوژی و آلرژی ایران دارم هیچگاه فراموش نمی‌کنم، زیرا خداوند توفیق آشنایی با دانشجویان دوره‌ی فوق لیسانس وPh.D  رشته‌ی ایمونولوژی سراسر کشور را به من عنایت فرمود و تحت عنوان مسؤول کمیته‌ی دانشجویی انجمن، هر ماه یک بار با نمایندگان دانشجویان تحصیلات تکمیلی رشته‌ی ایمونولوژی سراسر کشور در دانشگاه تهران جلساتی داشتیم که اگر حاصل آن فعالیت‌ها را خلاصه کنم حداقل نتیجه‌ی آن به گفته‌ی دانشجویان عزیزم که همیشه سرمایه‌ی گرانقدری برایم بودند ایجاد امید به زندگی و پویایی در نسل جوان بود و خدا را شاکریم که اکثراً به عنوان یک محقق و یا عضو هیات علمی در دانشگاه‌های سراسر کشور مشغول به فعالیت می باشند و هر دو سال یکبار که کنگره‌ی ایمونولوژی در یکی از دانشگاه‌های کشور برگزار می‌گردد، با دیدن این عزیزان و تکرار خاطرات گذشته، خداوند انرژی فراوانی به من عنایت می‌فرماید و همین انگیزه باعث می‌شود چه در دوران بازنشستگی و چه در دوران خدمت که با حکم مأموریت این توفیق نصیبم می‌شد از خدمتگزاری به نسل جوان لذت می‌برم و در کنار این عزیزان احساس پویایی و جوان بودن می نمایم.

  

 

 

 

 

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد