کاهش گسست نظری- عملی در حرفه ی پرستاری: دفاع از پایان نامه دکتری تخصصی پرستاری

شیما صفازاده دانشجوی دکتری تخصصی پرستاری، ورودی 1391، درتالار اندیشه از پایان نامه خود با عنوان کاهش گسست نظری- عملی در حرفه ی پرستاری: یک مطالعه ی اقدام پژوهی در دانشکده پرستاری و مامایی

و مرکز آموزشی درمانی الزهرا(س) اصفهان دفاع نمود.

دانشجو شیما صفازاده، در خلاصه پایان نامه ارسالی خود به روابط عمومی دانشکده گفته است: پرستاری حرفه ای علمی،  مبتنی بر تحقیق، نظریه و مفاهیم متعدد است که بر هنر مراقبت و برآیندهای حاصل از آن تمرکز دارد. با این وجود گسست نظری عملی سالهاست که در این حرفه منجر به ایجاد مشکلاتی در آموزش دانشجویان و ارایه ی خدمت توسط پرستاران به مددجویان شده است.

از این رو مطالعه اقدام پژوهی با هدف شناسایی عوامل ایجادکننده ی گسست نظری- عملی در آموزش کارورزان پرستاری در بخش اورژانس خصوصا در صدمات سر و یافتن راهکارهایی در جهت کاهش آن انجام شد.

در این مطالعه از رویکرد اقدام پژوهی مشارکتی و نظریه ی تغییر آموزشی فعالان در جهت کاهش گسست نظری عملی استفاده شده است. مراحل انجام اقدام پژوهشی مشارکتی شامل چهار مرحله ی کلی سازماندهی، برنامه ریزی برای اقدام، اقدام و ارزیابی/ بازاندیشی در دو محیط گروه پرستاری مراقبت های ویژه در دانشکده ی پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان و بخش اورژانس مرکز آموزشی درمانی الزهرا(س) اصفهان بوده است.

این مراحل به صورت همزمان با مراحل تغییر آموزشی فالان شامل آغاز، اجرا، نهادینه سازی یا تداوم انجام شد. در هر مرحله محقق از روش های کمی مانند تکمیل پرسشنامه و روش های کیفی مانند انجام مشاهده و مصاحبه، برگزاری گروه متمرکز، یادداشت برداری در عرصه و ثبت بازاندیشی استفاده نمود.

یافته های مرحله ی سازماندهی علل، اثرات و راهکارهای کاهش گسست را در چهار مضمون درونداد، فرآیند، برونداد و بازخورد نشان داد. همچنین از میان 70 راهکار پیشنهاد شده توسط مشارکت کنندگان برای کاهش گسست، به کمک تکنیک تصمیم گیری و با استفاده از مقیاس لیکرت با برگزاری سه گروه متمرکز در سطح دانشکده، بیمارستان و مدیران ارشد هر دو محیط، 10 راهکار انتخاب و در مرحله ی اجرا به کمک صاحبان فرآیند و مشارکت کنندگان به اجرا درآمد. این راهکارها در حوزه های آموزشی، نظارت و ارزشیابی و تعاملی بود. در مرحله ی بازاندیشی سه مضمون خروج از منطقه آرامش، حرکت برای تغییر و استقرار ناپایدار نشان دهنده ی مراحل اجرای تغییر آموزشی در محیط های مطالعه بودند که نیازمند پیگیری و تداوم برای استحکام بیشتر بود.

از نظر محقق به منظور استقرار تغییر آموزشی در محیط های دانشگاهی و بالینی باید در ابتدا تعامل دو سویه و ارتباط تقویت شده بین این دو محیط ایجاد شده و در کنار آن به توانمندسازی پرستاران بالین و هدایت تغییرات در برنامه های آموزشی و نظارت و ارزشیابی دانشجویان در دانشکده توجه نمود. استفاده از مدل های مشارکتی در آموزش دانشجویان، بکارگیری روش های آموزش بالینی برای توانمند کردن پرستاران، تلاش برای ایجاد فرهنگ یادگیری در بالین و دوری از سرزنش گری می تواند به کاهش گسست نظری عملی در آموزش دانشجویان منجر شود.

اساتید راهنما و مشاور دانشجو شیما صفازاده،  آقایان دکتر علیرضا ایرج پور ، دکتر نصرا... علیمحمدی و سرکار خانم دکتر فریبا حقانی بودند.

همچنین داوری پایان نامه ایشان را آقایان دکتر مهرداد اسماعیلیان، دکتر احمدرضا یزدان نیک و سرکار خانم ها دکتر نیکو یمانی و دكتر    سمیه غفاری به عهده داشتند.