چهارشنبه 04 07 1397

آخرین بروز رسانی : چهارشنبه, 04 مهر 1397

feed-image خبر خوان
3-5.jpg

بررسی ارتباط سطح سرمی هورمون لپتین و هورمون گرلین با بیان پلی مورفیسم واریته rs7903146 ژن TCF7L2 در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2، در دانشکده داروسازی

فرزانه استاد عباس بناء از رساله کارشناسی ارشد بیوشیمی بالینی خود تحت عنوان «بررسی ارتباط سطح سرمی هورمون لپتین و هورمون گرلین با بیان پلی مورفیسم واریته rs7903146 ژن TCF7L2 در بیماران مبتلا به دیابت نوع2»

که با راهنمایی استاد دکتر عباسعلی پالیزبان انجام شده، با موفقیت دفاع نمود.

دیابت یکی از مهمترین بیماریهای شایع در جهان است و از دهه گذشته به طور جدی به عنوان یک تهدید جهانی در نظر گرفته شده است. دیابت نوع 2، در اثر ترکیبی از عوامل محیطی و ژنتیکی ایجاد می شود. پلی مورفیسم rs7903146 ژن TCF7L2 در جمعیتهای مختلف دنیا مورد مطالعه قرار گرفته است و ثابت شده است که هر آلل T از واریته rs7903146 از ژن TCF7L2 خطر ابتلا به دیابت نوع 2 را به طور قابل توجهی افزایش می دهد. لپتین و گرلین دو هورمون مهم و اثر گذار در هموستاز گلوکز و تنظیم مقدار انسولین هستند و ترشح لپتین از بافت جربی توسط مسیر سیگنالینگ ßcatenin/WNT انجام می شود و با بروز ژن TCF7L2 ارتباط دارد و هورمون لپتین، در تنظیم ترشح گرلین نقش دارد. بنابراین ما در این مطالعه موردی – شاهدی، به یافتن ارتباط بین بیان پلی مورفیسم rs7903146 در ژن TCF7L2 و سطح سرمی دو هورمون لپتین و گرلین پرداختیم.

 این پروژه شامل 87 بیمار مراجعه کننده به کلینیک و 45 کنترل سالم بود. DNA از نمونه خون کامل استخراج شد و توسط روش HRM-Real time PCR تعیین ژنوتیپ گردید. سطح سرمی لپتین و گرلین با روش ELISA مورد بررسی قرار داده شد و با به کاربردن مدل رگرسیون لجستیک، odds ratio برای تعیین ارتباط بین دیابت نوع 2 با پلی مورفیسم rs7903146 انجام شد. آزمون ف به منظور ارزیابی ارتباط بین ژنوتیپ های مختلف واریته rs7903146 از ژن TCF7L2 و سطح سرمی هورمونهای لپتین و گرلین انجام گردید.

در ژنوتیپ هموزیگوت TT شانس ابتلا به دیابت نوع 2 برابر با 8.25 نسبت شانس آلل T در گروه مورد، در مقایسه با گروه شاهد برابر با 3.7009 محاسبه و میانگین سطح سرمی گرلین در گروه مورد (دیابتی نوع 2) در ژنوتیپ TT به طور معناداری کمتر از ژنوتیپ CC و TT در گروه شاهد (سالم) بود. مقایسه مقادیر میانگین لپتین هیچ تفاوت آماری معنی داری بین سه ژنوتیپ TT، CT و CC در گروه مورد و گروه شاهد نشان نداد.

 در مجموع می توان این فرضیه را تایید کرد که ممکن است در افراد دیابتی ژنوتیپ TT، سبب کاهش سطح سرمی گرلین شود و در نتیجه موجب ایجاد بیماری دیابت نوع 2 گردد. اما لپتین هیچ تغییر معناداری نشان نداد.

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد