سه شنبه 01 08 1397

آخرین بروز رسانی : سه شنبه, 01 آبان 1397

photo_--_--.jpg

تولید و شناسایی نانوبادی اختصاصی علیه CXCL10 به عنوان استراتژی جدید درمان MS، در دانشکده داروسازی

طاهره صادقیان از رساله دکتری عمومی خود تحت عنوان « تولید و شناسایی نانوبادی اختصاصی علیه CXCL10 به عنوان استراتژی جدید درمان MS » که با راهنمایی دکتر علی جهانیان نجف آبادی انجام 

و به ثبت رسیده است، با موفقیت دفاع نمود.

کموکاین ها و گیرنده های آنها از طریق جذب و فراخوانی سلولهای ایمنی پاتوژن به مکان های التهاب، نقش مهمی در پاتوژنز انواعی از بیماری های خود ایمنی از جمله مولتیپل اسکلروزیس، بیماریهای عفونی و متاستاز سرطان ایفا می کنند.

کموکاین التهابی CXCL10 به عنوان یک کموکاین Thl، کموتاکسی انواع زیادی از سلولها خصوصاً سلول های Thl را به CNS از طریقه گیرنده اش CXCR3 هدایت می کند و به عنوان یکی از اهداف بالقوه ی دارویی در درمان MS مطرح می باشد.

نانوبادی ها کوچکترین قطعه ی متصل شونده به آنتی ژن هستند که از آنتی بادی های زنجیره سنگین شتری مشتق می شوند. نانوبادی ها به دلیل خصوصیات منحصر به فرد بیوشیمیایی و بیوفیزیکی برای هدف گیری کموکاین ها و گیرنده هایشان مورد توجه واقع شده اند. هدف از این پژوهش، تولید، انتخاب و شناسایی نانوبادی های اختصاصی CXCL10 می باشد.

کتابخانه ی باکتریایی با اندازه ی 108 عضو با 93% کلون مثبت (حامل قطعه ی کد کننده ی نانوبادی) به دست آمد. نتایج حاصل نشان داد که کتابخانه ی حاصل اندازه و تنوع خوبی برای ادامه فرآیند دارد چرا که یک کتابخانه ایمنی خوب بایستی بیش از 106 عضو با حداقل 75- 80% کلون مثبت باشد.

 تست های کیفی و کمی انجام شده بر روی مراحل غنی سازی نشان داد درصد کلون های واکنش دهنده با rCXCL10 از مرحله ی دوم به بعد غنی سازی به طور چشمگیری افزایش یافته است و غنی سازی به خوبی انجام شده است. بررسی توالی های منطقه ی CDR3 این نانوبادی ها با نرم افزار MEGA7 نشان داد که دو کلون لنفوسیتی اختصاصی علیه rCXCL10 توسعه یافته است و سپ این 16 نانوبادی از طریق جهش های سوماتیکی درنواحی CDR1 از این دو کلون لنفوسیتی مشتق شده اند. نتایج نشان داد که نانوبادی های انتخابی افینیتی بالایی حدود M 108- 1011به rCXCL10 دارند.

نتایج حاکی از آن است که این پروژه اولین گزارش تولید و شناسایی نانوبادی های اختصاصی علیه کموکاین التهابی CXCL10 می باشد و نانوبادی های تولید شده می توانند با افینیتی بالا در مقیاس نانومولار به rCXCL10 متصل شوند و امید می رود که این مطالعه اساس مطالعات آتی برای بررسی اثر این نانوبادی ها در تست های برون تنی و مدل حیوانی MS و مدل های حیوانی سایر بیماریهایی که CXCL10 نقش مهمی در پاتوژنز آنها ایفا می کند، قرار گیرد.