پنج شنبه 04 03 1396

آخرین بروز رسانی : پنج شنبه, 04 خرداد 1396

feed-image خبر خوان

معرفی دانشگاه

دانشگاه علوم پزشكي اصفهان :

از سال 1318 مردم و بزرگان اصفهان مكررا از مسوولين استان منجمله استاندار (امير نصرت اسكندري) درخواست مي نمودند كه اين خطه همانند شهرهاي شيراز و مشهد داراي آموزشگاه عالي بهداري گردد. بالاخره پس از چندين سال تلاش، در سال 1325 مسوولين وقت با تاسيس آموزشگاه موافقت نمودند.

در آن زمان، رييس دانشگاه تهران دكتر علي اكبر سياسي بود و آموزشگاههاي بهداري نيز زيرنظر پروفسور اوبرلين پزشك فرانسوي و رييس دانشكده پزشكي اداره مي شد. آنها دكتر مرتضي حكمي جراح بيمارستان شهرداري سابق (امين فعلي) را به تهران دعوت كردند و ماموريت شناسايي و معرفي افراد واجد شرايط را به او محول كردند. در مرداد ماه همان سال در جريان اعزام هياتي از دانشگاه تهران به اصفهان هشت نفر از پزشكان (دكتر مرتضي حكمي – دكتر ابوتراب نفيسي – دكتر حسين قلي اوژند – دكتر جابري انصاري – دكتر مسيح جلوه – دكتر احمد ميرحسيني – دكتر ابوالقاسم بهرامي و دكتر عبدالباقي نواب) با تاييد هيات مزبور بعنوان اولين استادان آموزشگاه انتخاب شدند.در آذر ماه، آموزشگاه عالي بهداري در خانه شخص خيّري به نام حاج عبدالرسول رحيم زاده واقع در احمد آباد افتتاح گرديد، ولي پس از مراسم بازگشايي آموزشگاه مزبور، فرد نيكوكار به دلايل نامعلومي از اقدام خود منصرف گرديد.بر اين اساس، مسوولين دست كمك به سوي اداره فرهنگ دراز نمودند و مقرر شد از آن پس براي درسهاي نظري و عملي دانشجويان از كلاسهاي دبيرستان سعدي (پشت ميدان نقش جهان، آموزشگاه سوره فعلي) استفاده شود. به تدريج با توجه به نياز آموزشگاه به فضاي بيشتر ، اداره فرهنگ در سال بعد نيز كلاس ديگري در اختيار آموزشگاه گذاشت و اين روند تا افتتاح دانشكده پزشكي ادامه يافت.

    در آن زمان آموزشگاه عالي بهداري از نظر اداري همانند آموزشگاههاي شيراز و مشهد زير نظر دانشكده پزشكي تهران اداره مي شد و دكتر ابراهيم نعمت اللهي استاد فيزيولوژي دانشگاه تهران بازرس آموزشگاهها بود. در 16 بهمن همان سال دكتر مرتضي حكمي به سمت رييس آموزشگاه منصوب گرديد و پزشكان ديگري منجمله دكتر ناصر اميرنيرومند، دكتر حسين انواري، دكتر رحمت ا... برجيان، دكتر منوچهر دانشگر، دكتر فضل ا... رحيم پور، دكتر فضل ا... سرلتي، دكتر محمد فتاح و دكتر احمد فشاركي به استخدام آموزشگاه درآمدند.

    ناگفته نماند كه در مهر ماه سال 1325 يك آگهي به امضاي دكتر جلوه كفيل اداره بهداري استان و استاد آموزشگاه ، تاسيس آموزشگاه را از طريق روزنامه هاي محلي به اطلاع شهروندان رساند. در آن زمان از دانش آموزان دبيرستاني از اول تا پنجم ثبت نام بعمل مي آمد و دانش آموزان ششم طبيعي مستقيم به سر كلاس مي رفتند ولي از كلاسهاي پايين تر كنكوري بعمل آمد كه از ميان آنها 54 نفر پذيرفته شدند  به اين منظور كه بعد از چهار سال «بهدار» شده و به خدمت دولت درآيند و بعد از شش سال خدمت در اين پست بتوانند در سال چهارم دانشكده پزشكي تهران حاضر شده و پزشك شوند.

    آموزشگاه عالي بهداري در دومين سال تاسيس خود به موازات رشد فعاليتهاي علمي و آموزشي و احساس نياز به بيمارستاني كه دوره هاي عملي را در آنجا برگزار نمايد، در انديشه رفع اين مشكل برآمد. بر همين اساس بيمارستان خورشيد از موقوفات حاج آقا نورا… نجفي كه در نزديك آن قرار داشت. و نيز يك ساختمان قديمي و خشتي مشتمل بر 20 تختخواب درتيرماه  سال 1326 به آموزشگاه واگذار گرديد. پس ازآن مرحوم دكتر حكمي از محل وجوه خيّريه مردمي يك بخش نوساز آجري با ايوانهاي ستون دار كه بخش مركزي زمين بيمارستان را اشغال كرده بود به آنجا اضافه نمودكه هنوز آن ساختمان پابر جا است.

    در سال 1328 زمان رياست دكتر حسن نصيري، مركز بهداشت سنبلستان نيز كه در سال 1312توسط حاجيه خانم مشيرفاطمي احداث شده بود به آموزشگاه واگذار گرديد و بعد از واگذاري باغ شهرداري فضاي جنب اين درمانگاه با دستور نخست وزير وقت به اين مركز اضافه گرديد.

 

    در سال 1329 دانشكده پزشكي افتتاح گرديد ودكتر فضل ا... حكمتيار اولين عضو هيات علمي بود كه از آموزشگاه به دانشكده پزشكي انتقال يافت ، ناگفته نماند تا زمان انحلال آموزشگاه ، تاسيسات و كادر آموزشي آموزشگاه بهداري و دانشكده بطور مشترك مورد استفاده قرار مي گرفت .

     با توجه به كمبود جا پيشنهاد احداث دانشگاه در زمين هاي هزار جريب كه در آن زمان متعلق به چهار نفر به نام هاي ورثه حاج محمد كازروني، شيخ زاده هراتي، حسين سلطاني و حبيب اشراقي بود مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت، بالاخره پس از مذاكره با صاحبان املاك جهت واگذاري اين زمين ها به دانشگاه عده اي سهم خود را بخشيدند ، عده اي به دريافت نصف قيمت راضي شدند و نهايتا ‌مقدمات احداث ساختماني در آن زمين ها جهت دانشگاه فراهم گرديد.

    اولين رييس دانشكده پزشكي دكتر حكمي و سپس دكتر حسن قلي اوژند بود. دانشكده به دليل كمبود جا ، مكاني جهت تشكيل كلاس ها نداشت . بناچار در شكرشكن خانه اي معروف به عمارت زاهدي را اجاره نمودند كه پس از مدتي آن خانه به خيابان چهارباغ نزديك مدرسه سلطاني (حوزه علميه فعلي) انتقال يافت.

    با توجه به نياز دانشكده به بيمارستانهاي ديگر در سال 1332 ، بيمارستان نيمه تمام ديگري كه در اختيار بهداري بود و در قبرستان قديم شهر (ستي فاطمه) بنا شده بود به دانشكده واگذار گرديد كه با حدود يكصد تخت شروع بكار نمود اين مركز در آن زمان به بيمارستان  يكصد تختخوابي شهرت يافت و بعدها به ثريا، مصدق و كاشاني تغيير نام يافت.

    در 16 شهريور 1337 در جريان بازديد دكتر منوچهر اقبال نخست وزير و دكتر مهران وزير فرهنگ از اصفهان با تاسيس دانشگاه اصفهان موافقت به عمل آمد به اين شرط كه دانشكده داروسازي.كه درسال 1334 تاسيس شده بود و تا آن سال به صورت ضميمه دانشكده پزشكي اداره مي شد مستقل گردد و دانشكده ادبيات نيز افتتاح شود. دكتر مهدي نامدار رييس وعضو هيات علمي دانشكده داروسازي تهران به رياست دانشگاه اصفهان منصوب گرديد. در همان سال دبيرخانه دانشگاه در محل فعلي بيمارستان علي اصغر (ع) تاسيس شد و رييس دانشگاه با توجه به مشكلات ناشي از سه دانشكده، نتوانست اقدام مناسبي انجام دهد بنابراين از سمت خود استعفا داد و دكتر محمد رياحي پزشك ارتش به سمت رييس دانشگاه منصوب گرديد. ايشان نيز قادر به حل دو دستگي ها و اختلافات ميان استادان نبود برهمين اساس ، دكتر خانلري وزير فرهنگ وقت بعد از استعفاي دكتر رياحي دبيرخانه دانشگاه را منحل كرد و قرار بر اين شد كه دانشكده ها هر كدام بطور مستقل زير نظر اداره تعليمات عاليه بكار خود ادامه دهند. دانشكده ادبيات تحت رياست دكتر فاروقي و دانشكده هاي پزشكي و داروسازي تحت سرپرستي دكتر ابوتراب نفيسي قرار گرفتند.

    در سال 1341 آموزشگاه عالي بهداري منحل و دانشكده پزشكي بطور مستقل به فعاليت خود ادامه داد. توضيح اينكه در سال تحصيلي 42 – 1341 دانشكده داروسازي مجددا به دانشكده پزشكي ملحق گرديد و از پذيرش دانشجو براي آن دانشكده خودداري به عمل آمد و مانده دانشجويان آن نيز به دانشكده داروسازي تهران اعزام شدند. در همين سال مسووليت اجرايي و اداري دانشكده پزشكي و داروسازي از جمله گرفتن بودجه و تامين اعتبار عمراني، رسيدگي به امور ساختمانها، خريد دارو و غذاي بيمارستانها، ايجاد ساختمانها و تاسيسات بيمارستاني و دانشگاهي به عهده دكتر عباس اديب واگذار گرديد، حتي نقشه ساخت دانشكده پزشكي نيز ازجمله اقدامات ماندگاري است كه در كارنامه فعاليتهاي دكتر اديب به چشم ميخورد. در سال 1342 گورستان چلمان توسط برادران عبدالحسين و مهدي كتابي به بيمارستان سنبلستان ملحق شد و با نام «بيمارستان كودكان كتابي» فعاليت خود را آغاز كرد.

    در مهر ماه 1343 دانشكده علوم در جوار دانشكده ادبيات در كوي شاهزاده ابراهيم تاسيس و در سال 1344 مجددا اجازه تاسيس دانشكده داروسازي (با دوره چهار ساله منضم به دانشكده پزشكي) براي تربيت ليسانس داروسازي صادر گرديد.

    در 16 شهريور 1346 بنا به درخواست هادي هدايتي وزير آموزش و پرورش وقت ، دكتر قاسم معتمدي معاون اجرايي وزارت بهداشت به رياست دانشگاه اصفهان منصوب شد و مسووليت آن تا سال 1355 ادامه يافت. چند ماه بعد وزارت علوم و آموزش عالي تاسيس شد و قانون هيات امناي دانشگاهها به تصويب رسيد. نخستين هيات امناي دانشگاه با حضور كساني چون وزير آموزش و پرورش، دبيركل سازمان امور اداري و استخدامي (وقت)، وزير دارايي، مدير عامل سازمان برنامه و بودجه (سازمان مديريت و برنامه ريزي فعلي) رييس انجمن شهر، استاندار اصفهان و رئيس دانشگاه و چند شخصيت ديگر تشكيل شد. از آن تاريخ تشكيلات دانشگاه صورت نويني به خود گرفت و بتدريج ساختمانهاي گوناگون براي دانشكده ها در كوي دانشگاه در محل فعلي ايجاد گرديده است.

در همان سال دوره هاي تخصصي پزشكي نيز ايجاد و راه اندازي شد و در سال تحصيلي 48 – 1347 سه واحد آموزش عالي به نامهاي دانشكده علوم دارويي، رشته ليسانس علوم آزمايشگاهي و آموزشگاه عالي پرستاري به واحد آموزشي پيشين افزوده گرديد.

    در سال 1351 دوره چهار ساله علوم دارويي به دوره شش ساله دكتراي داروسازي تبديل شد و به دانشكده داروسازي و علوم دارويي تغيير نام يافت.

    در سال 1352 دوره كارشناسي ارشد بيوشيمي و در سال 1353 فوق ليسانس ميكروب شناسي، انگل شناسي و تشخيص طبي ايجاد و راه اندازي شد.

    در سال 1354 دانشكده دندانپزشكي تاسيس و راه اندازي گرديد.

    در سال 1355 ساختمان قديمي مرحوم امين التجار كه به زايشگاه امين مشهور بود به اين بيمارستان اضافه گرديد و نام بيمارستان امين بر آن نهاده شد.

    در سال 1355 دكترمحمدعلي طوسي دكتراي مديريت آموزشي از سوي وزير علوم وقت به رياست دانشگاه اصفهان منصوب گرديد.

    مراكز پزشكي و آموزشگاههاي وابسته دانشگاه اصفهان در سال 1357 شامل:

مراكز پزشكي كاشاني، خورشيد، فيض، امين و بيمارستان كودكان كتابي وابسته به آن، آموزشگاه بهياري و آموزشگاه عالي پرستاري بود. در همين سال سازمان تفضيلي (چارت تشكيلاتي) دانشكده پزشكي با گروههاي تخصصي  داخلي، جراحي، زنان و مامايي، اطفال، بيهوشي، بهداشت، آناتومي، پاتوبيولوژي، فارماكولوژي، فيزيولوژي، راديولوژي، چشم، گوش و حلق و بيني و همچنين مركز بهداشت روستا و دوره ليسانس علوم آزمايشگاهي به تصويب رسيد و در سال بعد يعني 1358 به پيشنهاد معاون آموزشي وقت و مجوز رييس دانشگاه ، گروههاي بيوشيمي، مواد خوراكي و تغذيه در دانشكده داروسازي و علوم دارويي ادغام شد و مجددا گروههاي بيوشيمي و تغذيه ، شيمي دارويي و زهرشناسي و مواد دارويي تاييد شد و به تصويب رسيد.

    در سال 1365 متعاقب قانون تشكيل وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشكي دانشكده هاي مربوط به رشته هاي پزشكي و پيراپزشكي از دانشگاه اصفهان مجزا شد و دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي درماني استان اصفهان به رياست دكتر اسماعيل اكبري تاسيس گرديد. روساي بعدي دانشگاه به ترتيب دكتر ابراهيم اسفندياري ، دكتر حميدرضا جمشيدي ، دكتر عباس رضايي، دكتر شاهين شيراني و هم اكنون دکتر غلامرضا اصغری مي باشد.

    در حال حاضر اين دانشگاه داراي 9 دانشكده (پزشكي، داروسازي، دندانپزشكي، پرستاري و مامايي، بهداشت، مديريت و اطلاع رساني پزشكي و علوم توانبخشي، تغذیه و علوم غذایی، فناوری های نوین) و 11 مرکز آموزشي درماني (الزهرا ، امين، چمران، سوانح و سوختگي «امام موسي كاظم»، سيدالشهداء، شهيد بهشتي، كاشاني، فيض، فارابي، نور و علي اصغر، کودکان حصرت امام حسین(ع) ) در سطح شهر اصفهان و داراي  حدود 700  نفر هيات علمي، 22 شبكه بهداشت و درمان مي باشد.

ارسال نظر


کد امنیتی
بارگزاری مجدد